بزودی در این مکان تبلیغات درج میشود

حشمتی: وقتی نمی‌گذارید افرادی از خود دفاع کنند از قرآن فاصله دارید /حوزه علمیه همه تمرکز خود را بر فقه و احکام گذاشته و آسیب دیده است/ در صدا و سیما به علمیت قرآن توجه نمی‌‌شود

مشاور وزیر در امور روحانیت اظهار داشت: ما از یک رجل سیاسی آزادگی و حمیت ملی و وطن دوستی را انتظار داریم. راهگشایی برای عبور از بحران ها مورد درخواست ماست خود آنها نباید بحران آفرینی کنند. ما از آنها به عنوان کسانی که خطرات و زبان بین الملل را می فهمند آرامش می خواهیم. وقتی با این دقت نگاه می کنیم متوجه می شویم که احزاب ما نمره خوبی نمی گیرند.

پایگاه خبری جماران؛ چند سالی مهمان حجت الاسلام حشمتی در معاونت قرآن و عترت وزارت ارشاد بودیم، او همیشه علاوه بر اینکه بر مهجوریت آموزه های قرآن تأکید می کرد، این دغدغه را داشت که راهکاری عملی در پیش بگیریم تا بلکه از میزان این مهجوریت بکاهیم. این روزها مشاور وزیر در امور روحانیت است و همچنان نمره خوبی به عملکردها و رفتارهای احزاب، صدا و سیما، حوزه های علمیه و مسئولان نمی دهد و معتقد است که بسیار از آموزه ها و سفارش های قرآن فاصله دارند.

متن گفت وگو با حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا حشمتی را می خوانید:

* عقیده بسیاری بر این است که یکی از بزرگترین شکل های مهجوریت قرآن، عدم معرفت به کارآمدی قرآن در تمام شئون زندگی بشریت است، اما از سوی دیگر گروهی معتقدند که با توجه به پیشرفت هایی که کشور و جهان داشته و دارد نیازی به قرآنی که ۱۴۰۰ سال پیش وحی شده، نیست. این شبهه چطور قابل رفع و توضیح است؟

نگاه اعتقادی ما به قرآن کریم نگاهی تاریخی نیست که کتابی تالیف شده در قرونی را ببینیم و بگوییم امروز دوران این کتاب به سر آمده است. در کتاب های دیگر چنین حالتی را داریم و کتاب های بسیاری در تاریخ ماندگار شده اند. حتی در دوران پیش از اسلام کلمات افلاطون و ارسطو را داریم و حتی کلمات زرتشت و مسیح و حضرت موسی را داریم که بخش های انسانی و وحیانی آنها ماندگار شده است. در قسمت وحیانی، کلمات خداوند مثل خلقت خداوند است. چیزی در عالم از بین نمی رود. زمان چیزی سر می آید ولی برخی از خلقت های خداوند پایدار و ثابت است. مثل قوانین که قوانین تکمیلی خداوند پایدار و ثابت هستند. مثل قانون جاذبه که از زمان خلقت وجود دارد. برخی از قوانین ماندگار هستند مثل علت و معلول ها و شما نمی توانید بگویید که این قانون پیش از میلاد بود و امروز دیگر نیازی به آن نداریم به طور مثال قوانین ریاضی و برخی از قواعد که عقلای عالم بنا کرده اند، ماندگار است. برخی چیزهای ماندگار در عالم داریم از جمله کلمات؛ در مورد قرآن نیز ما قائل به وحیانیت این کتاب هستیم و عقیده داریم کلماتی از جانب خداوند بر پیغمبر اسلام نازل شده است که دائمی هستند و شامل مرور زمان نمی شود. در آیات قرآن بر این ویژگی تاکید شده است البته برخی از آیات خودشان خود را نسخ کرده اند. در تاریخ این موارد را که تعداد کمی دارند شاهد هستیم. ولی همانطور که به زندگی و منش امروز ما نیز بر می گردد متوجه می شویم که این آیات از قوانین ماندگار هستند. می توانم آیات زیادی را مثال بزنم که مفهوم آیه از بین نمی رود. خداوند در قران می فرماید کسانی که ظلم می کنند عاقبت از بین می روند و این دنیا از آن مستضعفین و متقین است، این قاعده ای پایدار است. یا در آیه ای دیگر می فرمایند: اگر قوم ها می خواهند تغییر کنند خودشان باید در خودشان تغییر ایجاد کنند یا در آیه ای دیگر می فرمایند: اگر شما خوبی کنید به خود شما باز می گردد. اینها قواعدی ماندگار هستند.

برخی از آیات قرآن احکام هستند که به دلیل خاتم بودن شریعت ما این قواعد نیز ماندگار هستند. بررسی در آیات قرآن نشان می دهد که محتوای آنها یا اعتقادی یا احکام یا اخلاق یا یک سری قواعد و یا بازگو کردن بخشی از تاریخ است. هیچکدام از اینها به این دلیل که کلمات خدا هستند و دین ما دین خاتم است از بین رفتنی نیستند و پایدار است و ما نیز باید بر این آیات تمسک کنیم، ولی برداشت های ما در هر زمانی متفاوت است.

* عده ای معتقدند که در میان مسلمانان به خصوص مردم کشور خودمان قرآن بیشتر جنبه تقدس گرایی و ظاهرگرایی پیدا کرده و نشانه آن اینکه به قرائت قرآن بسیار پرداخته می شود، اما عمل و رفتارها نشان می دهد که به محتوا و مفاهیم آیات قرآن توجهی نیست. آیا با این نظر موافق هستید؟ در این صورت این نوع از مهجوریت قرآن بیشتر در چه جنبه ای خود را نشان می دهد؟

چون محور گفتگوی ما درباره مهجوریت است باید ابتدا به کلمه مهجوریت نیز پرداخته شود. مهجوریت به معنای عدم رجوع به چیزی است. یعنی بی تفاوت از کنار آن رد می شوند و اعتنایی به آن نمی شود. در مورد قرآن باید گفت مسلمانان به سه روش به قرآن مراجعه داشته اند و از آن استفاده می کردند. یک موضوع این است که مسلمانان باید در اعتقادات خود به قرآن مراجعه کنند و اعتقادات خود را از قرآن بگیرند. آنچه که در قرآن هست تنظیم کننده تفکر و اعتقادات ماست. وقتی به آیات قرآن مراجعه می کنیم، متوجه می شویم که بخش عمده آن در رابطه با اعتقادات است به ویژه توحید، نبوت و معاد که در قرآن بسیار برجسته است.

قرآن پایه و اساس احکام ما را تشکیل می دهد. اصول احکام در قرآن پایه ریزی شده است و علمای ما این آیات را شرح و بسط داده و با اجتهاد خود احکام را منظم و منعقد کرده اند. از ائمه ما نقل است که اگر قصد اجرای حکم و روایتی را دارید به قرآن رجوع کنید و اگر آن حکم با قرآن تضادی داشت از آن استفاده نکنید و مشهور است که گفته شده به «اگر حدیثی از ما گرفتید و مخالف با قرآن بود به دیوار بکوبید» بنابراین ما باید از لحاظ احکام به قرآن به عنوان منبعی اساسی و اصلی نگاه کنیم و به آنها مراجعه کنیم. تایید کننده فقه و علوم دیگر قرآن است و اگر قرآن نبود مراجعه ما به آنها مبنای شرعی نداشت. نکته سوم سبک و روش زندگی است. ما در این موارد ناچاریم که کلیات را از قرآن بگیریم و خود قرآن ما را به زندگی ابراهیم و موسی و عیسی راهنمایی می کند. به طور مثال پاک بودن یوسف را قرآن به ما می گوید. از جمله در افراط و تفریط ها یا در سختگیری ها در احکام و … مبانی قرآنی نهی کننده داریم. حال اگر جامعه ای در هر سه رده دچار تردید و اشکال بود و معارف را از جاهای دیگر گرفت و سبک زندگی را از مدل دیگر اتخاذ کرد، می توان گفت قرآن مهجور است. امروز می بینیم دانشگاهها به قرآن مراجعه نمی کنند. مسئولین و متفکرین به قرآن مراجعه نمی کنند. وقتی مراجعه نمی شود می توان گفت قرآن مهجور است. پس فعالیت ها متنهی به یک اندیشه نمی شود و سبک زندگی را اصلاح نمی کند. این فعالیت ها صرفاً از جنس فعالیت هستند و از جنس تربیت نیستند. فعالیت های تبلیغی زیاد می شود، ولی کار ریشه ای و اساسی در جامعه ما کمتر صورت می گیرد به همین دلایل قرآن را مهجور می دانیم. وقتی وارد منزل نو می شویم حتماً با خود قرآن می بریم. وقتی مسافر را بدرقه می کنیم از زیر قرآن رد می شود، در مجالس عقد قرآن مقابل عروس و داماد می گذاریم و در بسیاری از موارد دیگر؛ یا اینکه به طور کلی از این موارد عبور می کنیم و قرآن را با صوت زیبا تلاوت می کنیم و با خط خوش می نویسیم و با هنر نقش می کنیم و جلد فاخر برای قرآن می سازیم. اما وقتی به معنای قرآن رجوع نکنیم تمام این مقدمات باعث مهجور کردن قرآن است. ما به اصل نورانی آیات قرآن توجه نمی کنیم و به ظواهری پرداخته ایم که باید ما را به درون قرآن هدایت کنند ولی این اتفاق نمی افتد. من به عنوان یک مسئول در امر تبلیغ می گویم که فعالیت های قرآنی ما در کشور با وجود تمام گستردگی و نشاطی که هست چون از حلقه اول عبور نمی کند و ما را به بطن قرآن که فهمیدن آن است و مقدمه ای برای رساندن ما به سبک زندگی قرآنی راهنما نمی شود دو پله نیز عقب مانده ایم و هرچند همه چیز را آراسته ایم اما هنوز وارد فهم آن نشده ایم و نمی خواهیم با این سبک زندگی کنیم.

قداست قرآن با اینکه آن را به کار ببندیم متفاوت است مثل این می ماند که قانون اساسی را در قابی طلایی به دیوار بزنیم، ولی به آن عمل نکنیم. مهجوریت قرآن در جهان اسلام کاملاً مشهود است در غیر این صورت دانشگاه ها، حوزه های علمیه، نهادها، مسئولین و مردم مسائلشان را با محتوای قرآن طی می کردند و مردم رفتارشان را با آیات قرآن تنظیم می کردند. در قرآن آمده است که باید با کفار شدید برخورد کنیم و با مسلمانان مهربان باشیم. وقتی به جامعه مراجعه می کنیم این رفتار را نمی بینیم. قرآن مرتب به قیامت تاکید می کند، ولی زمانی که به جامعه مراجعه می کنیم امر قیامت را در جامعه مغفول مانده می بینیم. کسی توجهی به آن ندارد و چند روز حیات دنیوی اهمیت بیشتری دارد. در قرآن به بخشنده بودن خداوند تاکید شده و سفارش شده است که یکدیگر را ببخشید، ولی در جامعه چندین میلیون پرونده قضایی می بینیم که نشان می دهد مردم در حق هم گذشت نمی کنند و به هر بهانه ای در حق هم پرخاش می کنند.

* یکی از نهادهایی که می تواند مفاهیم قرآنی را برای عموم مردم قابل فهم کند حوزه های علمیه هستند. جایگاه قرآن در حوزه های علمیه به چه ص&am حشمتی گذارید افرادی فاصله دارید علمیه تمرکز احکام گذاشته علمیت

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار